|
ADEM GÜNEŞ Gülay Usta
3,5 yaşındaki kızım ile başım dertte. Bu yaşa kadar halim selim olan kız, birkaç aydır sanki büyülenmiş gibi birdenbire değişti. Artık sözlerim ona tesir etmiyor, ne söylesem tersini yapıyor, garip ve anlamsız bir inat başladı. Örneğin yemek yiyeceğiz, önüne yemeğini koyuyorum, �Sen yedir� diyor, Ya Sabır çekiyorum, yedirmek için yanına geliyorum, �Ben yiyeceğim sen otur� diyor. Akşam yatma saati geliyor, yatağa gönderiyorum, �Yatmayacağım� diye diretiyor. Deli olacağım, yardım edin lütfen.
Biz, 3,5 yaş dönemine �minik ergenlik� dönemi diyoruz. Çocuklar bu yaşlarda anne babalarını, büyük ergenlikte nelerle karşılaşacaklar, hangi problemleri yaşayacaklar, onun küçük bir provasını gösteriyorlar. Hiç telaşa kapılmayın, eğer çocuğunuzun diğer gelişimleri normal ise minik ergenliği atlattığında tekrar süt dökmüş kedi gibi olacaktır. Neden böyle oldu benim minik kızım diyorsan yüzeysel olarak söyleyeyim. Çocuklar, bu yaşlarda kendi ellerini kullanmasını, zihinlerini kullanmasını, kelimeleri kullanmasını çok iyi yaptıklarını düşünürler. Onlara göre onlar, her şeyi yapabilirler. İstekleri vardır, bu isteklerini annelerine emretmekten hoşlanırlar. Önce ver der, sonra verme der... Minik ergen, sözlerinin karşısındakine olan tesirini görmekten hoşlanır. Merak etmeyin geçer, bir gün onlar da kendilerinin aslında hiçbir şey bilmediklerini, anne babanın yardım ve desteği olmadan bir şey beceremeyeceklerini anladıklarında (ki bu 4-5 yaşlarına denk geliyor) yine eski sakin yaşantısına geri döneceklerdir. Aslında şikayet ettiğimiz bu davranış, yetişkin olan bizlerde de yok mu? Azıcık para-pul sahibi olunca, azıcık makam-unvan sahibi olunca biz de etrafımıza kafa tutmuyor muyuz? İnsan olmanın trajikomik yanı işte bu� Hadi, kal sağlıcakla�
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır
(Pedagog)
|
