Ali, ödevini yapmıştır ve annesinden bir süre dışarı çıkmak için izin ister. Annenin morali bozuk olduğundan Ali�yi kızgın bir şekilde reddeder. Ertesi gün annesinin keyfi yerindedir ve Ali izin istediğinde, onun ödevini tamamlayıp tamamlamadığını sormadan izin verir. Oysa Ali daha başlamamıştır bile ev ödevlerine. Bu tarz olaylar karşısında Ali, davranışlarından hangisinin uygun hangisinin yanlış olduğunu bilemeyen dengesiz bir tutum geliştirecektir. Annesi, kendi moral durumunu Ali�yle ilişkisine yansıtmasaydı ve oğlunun şartlarına göre tutarlı ve istikrarlı bir tutum geliştirseydi Ali, annesinin kendisinden ne beklediğini çok daha iyi anlayacaktı. Ödevini bitirmeden kendisine izin verilmeyeceğini, vazifelerini yerine getirmediğinde bazı izinlerden mahrum kalabileceğini öğrenmiş olacaktı.

Çelişkili ve tutarsız anne-baba tutumuyla yetişen çocuk, hangi davranışın nerede ve ne zaman yapılacağını bilemez. Hayatta neyin doğru neyin yanlış olduğu konusunda bocalama yaşayabilir. Kendini ispat etmek için, ürkek yumuşak huylu, ılımlı, söz dinleyen bir çocuk olabileceği gibi bağımsız kişilik yapısına bürünmek için kavgacı, asabi, çabuk kırılıp öfkelenen biri olabilir. Çocuk çoğu zaman �Neyi, nerede, ne zaman ve nasıl yapmalıyım?� sorularıyla çok fazla meşgul olur böylelikle kişilik gelişimini sağlamada yaşıtlarına oranla oldukça uzun zaman ve emek harcar.

***

Anne-babalara notlar

Çocuklarımızı daha olumlu kişiler haline getirebilmek için, onlara ders yönünden fazla baskı yapmayalım. Yeri geldikçe dersin öneminden bahsedelim. Onu, hoşlandığı ve yetenekli olduğu mesleğe yönlendirelim. Spor, güzel sanatlar, halk oyunları, kamp faaliyetleri gibi sosyal faaliyetlere katılmaya teşvik edelim.