Primary Color:
Primary Text:
Secondary Color:
Secondary Text:
Tertiary Color:
Tertiary Text:
Color Picker
Preview
FeaturesTypographyTutorials
Module Title
Home
Module Title

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Ut non turpis a nisi pretium rutrum. Nullam congue, lectus a aliquam pretium, sem urna tempus justo, malesuada consequat nunc diam vel justo. In faucibus elit at purus. Suspendisse dapibus lorem. Curabitur luctus mauris.

Module Title
Module Title
Instructions

Select a predefined style from via the drop-down or choose your own colors via the handy mooRainbow based color-chooser. When you are satisfied with your selection, click the "Apply Colors" button below to store your selection in a cookie.

Apply Colors
Color Chooser

Flaş Haber



Sanki oğlum kız, kızım erkek gibi! Yazdır E-posta
Üye Değerlendirme: / 0
Kötüİyi 
Administrator   
ADEM GÜNEŞ
Ş. T.
29 yaşında bir anneyim. 7 yaşında erkek ve 4 yaşında kız çocuğumuz var. Sorunum oğlumla ilgili. Oğlum çok pasif, kızımsa çok aktif. Sanki oğlum kız gibi, kızım da erkek çocuğu gibi. Aslında, �Ne var bunda?� dediğinizi duyar gibiyim. Oğlum bu kadar �kibarcık� olunca,
okuldaki arkadaşlarından devamlı dayak yiyor. Halbuki ona korkmaması gerektiğini, kendisini koruması gerektiğini, vurana kendisinin de vurması gerektiğini söylediğim halde, sanki ben değilim bunları diyen, bir geliyor ki yine kendini koruyamamış dayak yemiş. Kızımdan korkuyordum çok ezilir diye, tam aksi oldu. Kızım da maşallah, kendisine en ufak bir şey yapana dünyayı dar ediyor, keşke oğlum da kızım gibi olsaydı diye düşünüyorum zaman zaman. Bana pratik birkaç tavsiyede bulunur musunuz, ne yapmalıyım?

 

***

Sevgili Şule Hanım,
Kızın eğer başkasının çocuğu olsaydı (ve erkek olsaydı), oğlunla da aynı sınıfta olsaydı, ne kötü değil mi, oğlun bir de senin kızından dayak yiyecekti? Bir yandan kendi (kız) çocuğunun kabadayı tavırları ile övünürken, diğer taraftan kabadayı çocuklardan dayak yiyen oğlunuz için dert yanıyorsunuz! Sorun aslında ne kızınızda, ne de kibar oğlunuzda. Sanırım sorun toplumumuzda, yani hepimizde. Çocuk yetiştirirken, vurducu, kırdıcı çocuk yetiştirmek, sanırım, bir övünme halini aldı. Kaldı ki, vurduğu ve kırdığı kişi bir başkasının çocuğu olduğunu düşünmüyoruz bile. Oğlunun karakteri mademki kibar ve bir beyefendi olmaya aday, lütfen bozma onu, başkasına karşı kendini korumayı değil, başkaları ile anlaşarak yaşamayı öğret ona. Nasıl dayak yemeyeceğini değil, bir başka çocuğun kalbini nasıl kazanacağını öğret ona� Hatta cebine, çikolata koy, badem şekeri koy, kendisi ile kötü olan çocuklara arada bir versin. Oğlunuzla kavga eden çocukları evinize doğum gününe çağırın, evinizde onlara ikramlarda bulunun. O kavgacı ve gürültücü çocuklara öyle ikramlarda bulunun ki, artık oğlunuza vurduklarında mahcup olacak duruma gelsinler. Eğer çocuğunu sen de dövüşçü ve kavgacı yetiştirirsen, korkarım ki senin çocuğundan dayak yiyen bir başka anne de senin yazdığın gibi bir mektup yazacaktır bana. Aynı şeyleri bir kere de onun için tekrar etmeyeyim istersen, ne dersin?


Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır (Pedagog)
 
< Önceki   Sonraki >