Psikolojik danışmanlık merkezine başvuran anne, çocuğundaki değişiklikleri gözlemliyor ve çocuğunun kendisinden uzaklaşmaya başladığını ifade etmeye çalışıyordu. Anne:

- Artık yaptıklarından bizi haberdar etmiyor. Evden ziyade dışarıda zaman geçirmeyi istiyor. �Beni rahat bırakın, ben size bağımlı olmaktan hoşlanmıyorum.� diyor. Kaygılanıyorum ne oldu bu çocuğa?

Psikolog, bu dönemin ergenlik dönemi olduğundan ve bu dönemdeki bağımsızlaşma arzusunun çok doğal olduğundan bahsederek ebeveyni bilgilendirip, rahatlamasını sağlar. - Hemen her gün benzer bir vak�a ile karşılaşıyoruz. Çocuğunu kontrol edemediğini düşündüğü için çaresizlik içinde üzülen anne babaların bu sebeple yardım istediklerini görüyoruz. Ebeveynler bu kaygılarında haksız değiller elbet. Fakat ergeni ve ergenlik dönemini biraz daha iyi bilebilirlerse hem çocuklarına doğru tepkiler verebilirler ve hem de bu dönemi sağlıklı bir biçimde atlatabilirler. Yapılan yaygın yanlışlardan biri; çocuk, ebeveyninden bağımsızlaşmaya çalıştıkça ebeveynin paniğe kapılıp da paniğini çocuğa hissettirmesi ve onu normalden fazla sıkmaya çalışmasıdır.

GENÇLİK ÇAĞI BAĞIMSIZLIK ÇAĞIDIR

Evet gençlik çağı bağımsızlık çağıdır. Sevgili ebeveynler tabii bu, �bırakın çocuğunuz istediğini yapsın, ona karışmayın� demek değildir. Sadece çocuğun bu özelliği hakkında bilgi sahibi olmalı, yaklaşımlarınızı ona göre ayarlamalı ve kurallarınızı ortaya koyarken bu durumun farkında olarak hareket etmelisiniz.

Bu dönemde genç, artık evden bağımsızlaşmaya ve dış çevreye yönelmeye başlar. Artık ebeveyninin desteğini almadığını ve tek başına yeni ortamlar oluşturabildiğini kendisine ispat ediyordur adeta. Mesela spora veya çeşitli sosyal etkinliklere ilgisi artar. Özellikle arkadaş grupları içinde aktif rol oynamaya çalışır. Kendisiyle çok yakın ilişki kurabileceği arkadaşlar bulmaya çalışır, ailesi dışında edindiği bu gruplar ile özdeşleşme çabası içine girer. Onlar gibi olmaya çalışır. Adeta ailesinden farklı bir çizgi oluşturmaya başlar. Bu nedenle evden ziyade kendisini özgür hissettiği bu ortamlarda bulunmayı tercih eder.

Her ergen, arkadaş grubu içine girer bu gayet normaldir; ancak evde baskıcı bir ortamda olan gençler bu ortamlara kabul edilebilmek için kendilerinden çok daha fazla ödün verebilir. Ailenin bu dönemde çocuğunun bu özelliğinden haberdar olması ve tutum ve tavırlarını gözden geçirmeleri gerekmektedir.

Ebeveynin tavrı ne olmalı?

* Ebeveyn, �artık çocuğumuz bizi sevmiyor, dışarıda olmayı tercih ediyor� gibi duygusal paniğe kapılmamalıdır.

* Bu dönemde en büyük hata gencin bağımsızlaşma çabalarının baskıcı bir tutumla eleştiri veya hakaretlerle engellenmeye çalışılmasıdır. �Adam olmuş da bize akıl öğretiyor� gibi tutumlardan mutlaka kaçınılmalıdır.

* Arkadaş gruplarına girme ihtiyacı kabul edilmeli; ancak yanlış gruplara girmesini engellemek için çocuğun tercih edebileceği nitelikli, alternatif ortamlar oluşturmak ve onlara çocuğu yönlendirmek ve teşvik edici olmak gerekir. Çünkü bazı arkadaş grupları gence çok fazla fayda sağlayabilir.

* Ev içinde çocuğa bağımsızlık sahası oluşturulmalıdır. Çocuğa fikirleri sorulmalı mevcut fikirleri onore edilmelidir. Muhalif fikirleri engellenmemeli, saygıyla dinlenilmelidir. Yanlış yaklaşımlar yumuşak bir üslupla ifade edilmelidir.

* Ev içinde çocuğa, imkan varsa özel bir oda verilmeli yoksa bir dolap verilmeli ve aile çocuğun özeline karışmadığını, çocuklarının mahremiyetine saygı duyduklarını hissettirmelidir.

* Uunutulmamalıdır ki, sorun anında sorunlar, tam olarak çözümlenmez. Bu nedenle bağımsızlaşma sürecinde kaygı uyandıran tavır ve davranışlar gözlemlenirse bu, sorun yaşanmayan bir zaman diliminde ev dışında güzel bir ortam oluşturularak genç ile paylaşılmalı. Bu kaygıların oluşum nedenleri ifade edilmeli ortak kararlar alınmaya çalışılmalıdır.

Ergenlere özel:
Kişiliğini bağımsızlaştır