2) �Adalet�i unutmayın: Yaşanan olaylar karşısında her şeyi iyi tahlil edin. Kendinize haksızlık ediliyormuş gibi bir pozisyona girmeyin. Kendinizi mazlum, eşinizi zalim sandalyesine oturtup �Ben bu evde neyim ki?� diye eşinizi itham etmeyin.

3) Alıngan olmayın: Sürekli �Niye öyle konuştun? Sen böyle demekle beni kast ediyorsun...� vb sözlerle hesap sormayın. Hiçbir eş, �Acaba bu sözümden ve davranışımdan yanlış bir mana çıkarır mı?� diye düşünen bir eşin yanında rahat olmaz.

4) Aranıza duvarlar örmeyin: Duvarlar örüp onu o duvarların arkasında yalnızlığa terk etmeyin. Ya da siz kendinizi öyle bir duvarın içine hapsedip yalnız başınıza yaşamayın. �Beni anlamayan bir eşim var, ne yapabilirim?� diye diyalog kapılarını kapamayın.

5) Eşinize kambur olmayın: Kendinize düşen sorumlulukları mutlaka yerine getirin. �Ben yapmasam nasıl olsa eşim yapar� düşüncesiyle onun fedakarlığını istismar edip eşinize yük ve kambur olmayın. Nihayetinde o da bir insan, gün gelip o kamburdan kurtulmak isteyebilir.

6) Kendinizi peri, eşinizi cadı ilan etmeyin: Her şeyden bir haklılık payı çıkarıp, kendinizi tek akıllı olarak göstermeye çalışmayın. Kendinizi iyilik perisi eşinizi cadı ilan etmeyin. Unutmayın ki, eşler birbirinin rakibi değil, tamamlayıcısıdır.

7) Eşinize akıl hocalığı yapmayın: Sürekli eşinize �şunu şöyle yap, bunu böyle yap� diyerek akıl hocalığı yapmayın. Sanki onun aklı yokmuş da siz veriyormuşsunuz gibi davranmayın. Başaramadığı işler karşısında fırsatçılık yapmayın.

8) Tartışmak için bahane aramayın: Tartışmak için fırsat kollamayın. En küçük bir şey için sayıp dökmeyin. Mutlu olmak dururken ufak tefek şeylerle hayatı zindana çevirmeyin... Her tartışma mutluluk sarayından bir tuğla koparır.